Ο Ρωμανός δεν είπε το κυριότερο

Ανδρέας Πετρουλάκης:

Δεν προσπερνάς εύκολα την πολυήμερη απεργία πείνας ενός νέου, κυρίως αν είναι πραγματική και απειλεί τη ζωή του. Για αυτό στενοχωρούν τα κλισέ και των δύο συμπαγών απόψεων που αντιτίθενται στην περίπτωσή του. Ας παραμερίσουμε τις έτοιμες βεβαιότητες εκατέρωθεν και ας δούμε λίγο το πρόβλημα.

Η Πολιτεία δεν χρωστά στον Νίκο Ρωμανό, όπως διάβασα να ισχυρίζονται κάποιοι. Ορθώς βρίσκεται εκεί που βρίσκεται και αν πρόκειται να του παραχωρηθούν κάποια δικαιώματα είναι γιατί τηρεί τις προϋποθέσεις και όχι γιατί έχει την ψυχική δύναμη να κάνει απεργία πείνας. Από την άλλη, δεν πρόκειται για ένα

«κωλόπαιδο που δεν θα πάθει τίποτα». Ασφαλώς μπορεί να κινδυνεύσει η ζωή του αν παραταθεί η απεργία πείνας – κανείς μας δεν γνωρίζει την πραγματική κατάσταση της υγείας του αφού δεν υπάρχει ιατρικό ανακοινωθέν.

Δυστυχώς, ο ίδιος δεν απάντησε στο ουσιαστικότερο ερώτημα, που δεν τέθηκε από κανέναν γιατί κανέναν δεν φάνηκε να ενδιαφέρει. Πώς σκόπευε να χρησιμοποιήσει τη μικρή ελευθερία που θα του δινόταν; Τυπικά σίγουρα για σπουδές- μόνο; Μέχρι τώρα φαινόταν ανυποχώρητος στις απόψεις του και στην πρόθεσή του να πολεμήσει με όλες του τις δυνάμεις αυτό που ονομάζει σύστημα. Δεν φαίνεται να δέχεται κανέναν από τους νόμους και τους θεσμούς της κοινωνίας μας πλην αυτού που παρέχει ευεργετήματα στους φυλακισμένους που σπουδάζουν- σε όλα τα υπόλοιπα θέλει να βάλει φωτιά. Μολονότι αθωώθηκε για την κατηγορία της τρομοκρατίας, η απολογία του ήταν απολογία επαναστάτη. Αν του δοθεί η ευκαιρία θα προκαλέσει τραύματα σε αυτόν τον κόσμο που μισεί; ΄Η είναι έτοιμος για μία έντιμη συμφωνία;

Νομίζω ότι στον παράδοξο, παράλληλο κόσμο που κινείται η σκέψη του και η δράση του δείχνει να έχει κάποιου είδους περηφάνια. Ας του ζητηθεί μία δημόσια δέσμευση τιμής απέναντι στην κοινωνία, ότι θα χρησιμοποιήσει τα ευεργετήματα που παρέχονται στους φυλακισμένους που σπουδάζουν μόνο για αυτόν τον λόγο. Μόνο για σπουδές. Προσοχή, δεν μιλώ για δήλωση μετανοίας, την οποία μακάρι να έκανε με ειλικρίνεια αλλά δεν το βλέπω πιθανό, μιλώ για μία έντιμη συμφωνία. Που θα επισφραγίσει με τον λόγο της τιμής του. Δεν του ζητάμε να μας αγαπήσει ξαφνικά, εμάς και τη νομιμότητα που υπερασπιζόμαστε, Του ζητάμε, εφόσον ο ίδιος θέλει να χρησιμοποιήσει ένα ευεργέτημα της Πολιτείας που μισεί, να προχωρήσει και αυτός από την πλευρά του σε μία δημόσια δέσμευση στον λόγο της τιμής του ότι δεν θα το χρησιμοποιήσει για οποιαδήποτε έκνομη ενέργεια.

Εφόσον ο Ρωμανός δεσμευτεί ρητώς, η Πολιτεία μπορεί να πάρει ένα λελογισμένο ρίσκο μαζί του. Όλοι μας θέλουμε ο Νίκος Ρωμανός να μεγαλώσει, να σπουδάσει, να ωριμάσει και να καταλάβει μόνος του τα λάθη του.


1 Σχόλιο

    • nick on 4 Δεκεμβρίου 2014 at 20:40

    οι αριστεροί ληστές τραπεζών αυτοαποκαλούνται πολιτικοί κρατούμενοι
    το ίδιο πιστεύεις και ο Ακης για πάρτη του
    ιδεολογικές συγγένειες

Τα σχόλια έχουν απενεργοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: