Τίποτα…

 Γράφει ο Καρτέσιος 

Τι παραδέχεται εδώ ο κ. Παπαδημούλης; Ότι ενώ η πλειοψηφία είχε ψηφίσει «Όχι» στο δημοψήφισμα, η κυβέρνηση ακολούθησε την εντολή τής μειοψηφίας τού «Ναι». Γι’ αυτό και κατηγορεί για υποκρισία  τους ψηφοφόρους του «Ναι»· επειδή εμφανίζονται αχάριστοι απέναντι στην κυβέρνηση που τους υπηρέτησε, αλλά ξεχνά να κατηγορήσει και την

κυβέρνηση για υποκρισία, δειλία, υποταγή και άρνηση αποδοχής εκλογικού αποτελέσματος.

Τίποτα….

Λεπτομέρεια, θα μου πείτε. Ναι, μία από τις πολλές. Τόσες πολλές που δημιούργησαν το έκτρωμα που κυριαρχεί και σήμερα.

Μέχρι πριν λίγο καιρό είχα στο στόμα μια γεύση χολής. Εμετού. Σαπίλας. Τώρα πια, τίποτα. Δεν υπάρχει καμία γεύση. Η βροχή των γεγονότων που έγιναν και, κυρίως, όσων δεν έγιναν, λειτούργησαν ως γενική αναισθησία. Καμία γεύση, καμία σκέψη.

Ο κ. Τσίπρας προσπαθεί κρυπτόμενος να συντηρήσει την επίγευση της αντιστασιακής κυβέρνησης απέναντι στα Συμφέροντα και στους Δανειστές. Το καταφέρνει με αρκετό κόσμο, είναι η αλήθεια. Πάντα υπάρχει αρκετός κόσμος που έχει ανάγκη τα παραμύθια και τους Τσίπρες. Που βολεύεται να ομολογήσει το λάθος του. Γιατί αν το κάνει, θατσιπρας πρέπει να προχωρήσει παραπέρα. Και το παραπέρα θέλει θυσίες.

Αρκετός κόσμος προτιμά να τον θυσιάζουν οι άλλοι παρά να θυσιαστεί μόνος του για κάποιο σκοπό. Ίσως επειδή δεν έχει σκοπό. Είναι λίγο τραγικό αυτό, αλλά είναι η πραγματικότητα. Άλλωστε, αρκετός κόσμος αρνείται να παραδεχτεί την πραγματικότητα και βολεύεται να πιστεύει ότι ζει στους πίνακες που του ζωγραφίζουν οι Τσίπρες. Ίσως είναι ευκολότερο έτσι να αντέξεις τον μαλάκα εαυτό σου.




Αρέσει σε %d bloggers: