Η πραγματικότητα επαναφέρει το Grexit. Το κρύβουν για να αρπάξουν και τα τελευταία ράκη της χρεοκοπημένης πατρίδας…

Γράφει ο Κώστας Στούπας

Ρωτάνε πολλοί γιατί η στήλη επαναφέρει τον κίνδυνο του Grexit αφού ελάχιστοι πλέον τον αναφέρουν σαν ενδεχόμενο. Δεν τον επαναφέρει η στήλη, η πραγματικότητα τον επαναφέρει όσο και αν εντός και εκτός κάποιοι προσπαθούν να τον κρύψουν κάτω από το χαλί, όπως οι κακές νοικοκυρές τα σκουπίδια.

Τα πράγματα στην Ελλάδα κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση και τα προβλήματα αντί να λύνονται συσσωρεύονται. Όταν τα προβλήματα αντί να λύνονται κρύβονται, ο χρόνος μετράει αντίστροφα.

Όταν ο κόμπος θα φτάσει πάλι στο χτένι σύντομα η μερίδα των Ευρωπαίων που το επεδίωξε και

κατά το παρελθόν θα το επαναφέρει στο τραπέζι με ισχυρότερα χαρτιά στο χέρι.

Επιπλέον όταν ο κόμπος φτάσει για πολλοστή φορά στο χτένι η πλευρά στο εσωτερικό, έστω και αν κάνει λάθος, πιστεύει πως για την κατάσταση που έχουμε φτάσει φταίει το ευρώ, θα επανέλθει ισχυρότερη.

[…]

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να καταλάβει πως παρά τις βραχυπρόθεσμες θετικές παλινδρομήσεις η ελληνική οικονομία είναι «τελειωμένη” και με τα δεδομένα που υπάρχουν δεν διαφαίνεται καμιά διέξοδος.

Το Καλοκαίρι του 2017 υπήρχαν 4 εκατ. φορολογούμενοι (για την ακρίβεια 3,978 εκατ.) σε σύνολο 6,2 εκατ. οι οποίοι έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο που φτάνουν τα 100 δισ. ευρώ. Από τα 4 εκατ. με ληξιπρόθεσμες οφειλές, στο 1,6 εκατ. έχει γίνει λήψη αναγκαστικών μέτρων (κατασχέσεις).

Το Καλοκαίρι του 2014 οι έχοντες ληξιπρόθεσμες οφειλές ήταν 2,6 εκατ. και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές περί τα 63 δισ. ευρώ.

Δυο-τρία χρόνια νωρίτερα όλα αυτά τα μεγέθη ήταν κατά 50% χαμηλότερα.

Αν τα ΑΦΜ με ληξιπρόθεσμες πριν τρία χρόνια ήταν 2,6 εκατ. και σήμερα είναι 4 εκατ., σε 2 χρόνια πόσα θα είναι;

Οι περισσότεροι από τα υπόλοιπα 2 εκατ. στο σύνολο των 6,2 εκατ. είναι συνταξιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι και γενικώς οικονομικά αδύναμοι που εισπράττουν και δεν προσθέτουν στα κρατικά έσοδα.

Αν οι φορολογούμενοι με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές είναι οικονομικά «νεκροί” ποιος θα επενδύσει για να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και φορολογικά έσοδα;

Αν οι τραπεζικοί λογαριασμοί τους είναι υπό αναγκαστικά μέτρα και ό,τι μπαίνει εκεί κατάσχεται ποιος θα κάνει δουλειές;

Έχουμε λοιπόν 100 δισ. ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το κράτος.

Έχουμε 30 δισ. ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

Έχουμε 110 δισ. μη εξυπηρετούμενα δάνεια προς τις τράπεζες.

Έχουμε 320 δισ. δημόσιο χρέος.

Όλα αυτά αθροίζουν 550 δισ. ευρώ ενώ διαθέτουμε μόνο 120 δισ. καταθέσεις και το ΑΕΠ της χώρας είναι μόλις περί τα 180 δισ. ευρώ.

Δεν υπολογίζουμε επίσης τις μελλοντικές οφειλές του κράτους στα 3 εκατ. συνταξιούχους.

Υπάρχει λογικός άνθρωπος που μπορεί να υποστηρίξει πως αυτά τα μεγέθη είναι αντιστρέψιμα, έστω και αν διαγράψουμε το μισό ή το σύνολο του δημόσιου χρέους;

Αν δεν λάβει χώρα μια γενναία διαγραφή χρεών φοβάμαι πως είναι απίθανο η οικονομία να αντιστρέψει πορεία.

Ιδού λοιπόν το ερώτημα. Μπορεί να γίνει διαγραφή αυτών των βαρών εντός του ευρώ;

Αρκετοί Ευρωπαίοι από αυτούς που εσχάτως επαινούν συχνά την Ελλάδα πως τα πάει καλά επί Τσίπρα αποκλείουν διαγραφή χρεών. Μιλάνε βέβαια για αυτά που χρωστάει το ελληνικό κράτος στους ίδιους αλλά το σύστημα του χρέους μοιάζει με ένα σύστημα συγκοινωνούντων δοχείων:

Οι πολίτες χρωστάνε στο δημόσιο και το δημόσιο στους ξένους. Αν α ίσον με β και β ίσον με γ τότε α ίσον με γ…

Η Ελλάδα θα μπορούσε να ξεπεράσει τη χρεοκοπία με λιγότερες συνέπειες αν έκανε ό,τι έπρεπε να κάνει το 2010 ή έστω το 2012. Αυτό που έπρεπε να κάνει ήταν ριζικές αλλαγές στο συνταξιοδοτικό και το δημόσιο. Δεν τις έκανε και το τελικό κόστος θα είναι πολύ υψηλότερο έως καταστροφικό…

Τότε αφού η χώρα οδηγείται σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις γιατί μας λένε συνεχώς από το 2010 και μετά, πως όλα πάνε καλά και όπου να’ ναι η οικονομία γυρίζει;

Η μοναδική λογική απάντηση είναι: Για να προλάβουν να αρπάξουν και τα τελευταία ράκη της χρεοκοπημένης πατρίδας…

Πηγη Capital.gr



 

Αρέσει σε %d bloggers: