Η επικοινωνία της κυβέρνησης που της γύρισε μπούμερανγκ. Της Βασιλικής Σιούτη

Στο Μαξίμου έκαναν το λάθος να αντιμετωπίσουν με όρους επικοινωνίας τη μεγάλη καταστροφή που προκλήθηκε από την πυρκαγιά, αντί να σπεύσουν να διορθώσουν ό,τι διορθωνόταν και να σώσουν ό,τι μπορούσε να σωθεί 

Συνηθισμένοι να διαχειρίζονται τα πάντα επικοινωνιακά στο Μαξίμου, έκαναν το λάθος να αντιμετωπίσουν με όρους επικοινωνίας και τη μεγάλη καταστροφή που προκλήθηκε από την πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου με τους δεκάδες νεκρούς.   Ενώ ήταν προφανές από την αρχή ότι υποτίμησαν τον κίνδυνο και στη συνέχεια υπήρξε

μια εντυπωσιακή έλλειψη συντονισμού και ετοιμότητας, αντί να σπεύσουν να διορθώσουν ό,τι διορθωνόταν και να σώσουν ό,τι μπορούσε να σωθεί, η αγωνία τους ήταν να μη δουν οι πολίτες την αδυναμία της κυβέρνησης.

Αρχικά συγκάλεσαν μια σύσκεψη το βράδυ της Δευτέρας για να φανεί ότι ο πρωθυπουργός έχει τα πάντα υπό έλεγχο, αλλά τα γεγονότα των επόμενων ημερών αποκάλυψαν ότι στη σύσκεψη εκείνη δεν είχαν ιδέα για την κόλαση στην οποία είχε μετατραπεί το Μάτι ούτε για τους δεκάδες ανθρώπους που είχαν απανθρακωθεί και όσους περίμεναν για ώρες εξαντλημένοι μέσα στη θάλασσα για να διασωθούν.
Στη συνέχεια, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας ‒ο συνυπεύθυνος υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης προσπαθούσε να μην μπαίνει στο κάδρο‒, σε συνέντευξη που οργανώθηκε από το Μαξίμου και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο υποστήριξε ότι όλα τα έκαναν σωστά, επιρρίπτοντας στην ουσία την ευθύνη στα θύματα, στην αυθαίρετη δόμηση, στα καιρικά φαινόμενα κ.λπ. Αλλά καμία ευθύνη σε αυτούς που κυβερνούν και διαχειρίζονται τον κρατικό μηχανισμό, ο οποίος αποδείχτηκε εξαιρετικά ανεπαρκής και απροετοίμαστος.
Πώς, όμως, είναι δυνατόν, όταν έχεις τόσους νεκρούς, τέτοια καταστροφή και γνωρίζεις ότι δεν λειτούργησαν τα πάντα στην εντέλεια, να ισχυρίζεσαι ότι δεν ευθύνεσαι;
Επόμενη κίνηση ήταν η επίσης επικοινωνιακή ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από τον πρωθυπουργό (που δεν συνοδεύτηκε από κάποια πράξη), για να κορυφωθεί με τη σκηνοθετημένη επίσκεψη Τσίπρα, μία εβδομάδα μετά, στον τόπο της καταστροφής, όταν δεν βρισκόταν κανένας εκεί. Χωρίς την παρουσία των ΜΜΕ, για να μην καταγράψουν τυχόν αντιδράσεις κατοίκων, παρά μόνο με έναν δικό τους οπερατέρ, που θα μόνταρε μετά τα πλάνα, σύμφωνα με τις οδηγίες.
Η επικοινωνιακή διαχείριση μιας τόσο μεγάλης καταστροφής, αντί να κατευνάσει, αυτήν τη φορά προκάλεσε, αλλά το Μαξίμου δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα πάντα ως επικοινωνία.
Ο Αλέξης Τσίπρας φημίζεται για τις ικανότητές του στην επικοινωνιακή πολιτική, η οποία θεωρείται και το μεγάλο του πλεονέκτημα. Έχει ποντάρει από την αρχή της πολιτικής του καριέρας σχεδόν τα πάντα σε αυτή και είναι γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα αυτό του έβγαινε. Από την υποψηφιότητά του στον Δήμο Αθηναίων το 2006 μέχρι την εκλογική νίκη του 2015, αλλά και όλες τις πολιτικές αποφάσεις που πήρε, αφού βρέθηκε στην εξουσία: το δημοψήφισμα, τη διαχείριση του αποτελέσματός του, τα capital controls, το τρίτο μνημόνιο, το προσφυγικό…
Ένα από τα ιστορικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και σήμερα κοντά του και κατέχει υψηλό αξίωμα, έλεγε κάποτε ότι διαφωνεί μαζί του σε ένα μόνο πράγμα: στην αναλογία πολιτικής και επικοινωνίας. «Εγώ πιστεύω ότι είναι 50-50», έλεγε, «αλλά ο Αλέξης λέει 80 επικοινωνία και 20 πολιτική».
   Κύριο χαρακτηριστικό της τακτικής του, όσο διάστημα είναι πρωθυπουργός, ήταν ότι άλλα έκανε κι άλλα επικοινωνούσε, καταφέρνοντας να πείθει τις κρίσιμες μάζες. Για περισσότερα από τρία χρόνια κυβερνάει κάνοντας επικοινωνία και όχι έργο, χωρίς αυτό να του έχει δημιουργήσει μέχρι πρότινος κανένα πρόβλημα.
Κατάφερε να περάσει δύσκολες αποφάσεις ή να καλύψει λάθη και παραλείψεις που είχαν κόστος για τη χώρα με ελάχιστο έως μηδαμινό προσωπικό κόστος για τον ίδιο. Αυτή είναι η μεγάλη προσωπική του επιτυχία, η οποία τον έκανε να πιστεύει ότι, αφού πέρασε τόσο δύσκολα πράγματα με επικοινωνιακά τρικ (μνημονιακά μέτρα κ.ά.), μπορεί να περάσει τα πάντα με τον ίδιο τρόπο.
 
Πηγή: www.lifo.gr


Αρέσει σε %d bloggers: