Αντί προλόγου για όσα θα επακολουθήσουν

Γράφει ο Δημήτρης Καραμητσας

Είναι αυτονόητο για όσους μας γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να “κάτσουμε ήσυχοι”, δεν πρόκειται να μείνουμε απαθείς όπως μας θέλουν ή μας πιέζουν.
Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σύντομα σε όλο τον πλανήτη προετοιμάζεται μία κατ’ ιδέαν “μάχη” μεταξύ του “νεο-φιλευθερισμού” και του “εθνικισμού”. Πρόκειται για μάχη αποπροσανατολισμού με ουσιαστικό στόχο την φεουδοποίηση του πλανήτη ξανά και την επανασύσταση αυτοκρατοριών και μάλιστα με ακόμα πιο αυταρχικά και απολυταρχικά χαρακτηριστικά, αλλά και με άλλους ηγήτορες: τους κατόχους και διαχειριστές των μεγάλων πολυεθνικών κεφαλαίων και των εταιρικών/οικονομικών δομών που ελέγχουν.

Δεν είναι τυχαία η άνοδος του θρησκευτικού φονταμενταλισμού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη με συνέπεια κοινωνικές και πολεμικές συγκρούσεις και τεράστιες μεταναστευτικές ροές – σιωπηλές ορδές. Αντίστοιχα, δεν είναι τυχαία η άνοδος της φτωχοποίησης και μάλιστα της “καπιταλιστικής φτωχοποίησης” ολοένα και περισσότερων λαών στον πλανήτη.

Κανείς βεβαίως από τους ανωτέρω φαινομενικά αντιμαχόμενους δεν ιδρώνει για τα αίτια της βαθειάς κοινωνικής κρίσης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ανθρωπότητας, για το γεγονός ότι ο άνθρωπος οδεύει προς τον εξανδραποδισμό και την μεσαιωνική “κολιγοποίηση”. Κανείς δεν ασχολείται με την θεραπεία των διεθνών προβλημάτων από τις δύο “παρατάξεις” ναζήδων : των ναζήδων του νεο-φιλελελευθερισμού και των ναζήδων του εθνικισμού. Αντίθετα, ως κλασσικοί ιμπεριαλιστές βλέπουν τα φαινόμενα ωφελιμιστικά και με γνώμονα την εξάπλωση της εκμετάλλευσης και των επικρατειών τους. Ετσι δημιουργείται ένα δίπολο προκειμένου να δεσμευθούν οι απλοί άνθρωπο σε αυτό, με κανένα από αυτά να μην έχει κέντρο του τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, ούτε τον πραγματικό σοσιαλισμό, ούτε την ίδια την δημοκρατία. Οι “μάχες” και οι “κίνδυνοι”, οι φόβοι και οι αδυσώπητες βιοτικές ανάγκες των ανθρώπων χρησιμοποιούνται χιλιετίες για να καθυποτάξουν την σκέψη των ανθρώπων και να τους φέρουν σε υπαρξιακές συγκρούσεις με σκοπό μία “ιδέα” που σχηματοποιείται πάντα σε μία ή πολλές “ελπίδες”.

Και επειδή στόχος του διπόλου είναι να οδηγηθούμε σε νέα “κοινωνικά ή εθνικά συμβόλαια”, αυτά χαράσσονται και πραγματοποιούνται μόνο μέσα από συγκρούσεις. Οι συγκρούσεις αυτή την φορά θα έλθουν να εδραιώσουν ως δήθεν εθνικό έναν παγκόσμιο καπιταλισμό με την ανάθεση στα ισχυρά κράτη τομέων της παγκόσμιας οικονομικής ζωής, που θα ασκούνται όμως και θα κατέχονται από πολυ-εθνικές εταιρείες. Σε αυτές τις νέες συνθήκες φεουδαλισμού θα εργάζονται πλήρως εξαρτημένοι και αποδυναμωμένοι άνθρωποι από κάθε μέρος του πλανήτη. Η παγκόσμια διακυβέρνηση μέσω της συμφωνίας των “ισχυρών” δήθεν εθνικών κρατών θα είναι το νέο ιμπεριαλιστικό πλιάτσικο σε ανθρώπους, λαούς και έθνη. Ολες αυτές οι ομάδες των G-7, G-10, G-20 κλπ. που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια σε αυτό αποσκοπούν, για αυτό φτιάχτηκαν και αυτό απεργάζονται. Φυσικά και τέτοιος μηχανισμός είναι η Ε.Ε. και δημιουργεί αυτές τις συνθήκες εντός της ζώνης της για να τις εξάγει και εκτός αυτής. Θα μπορούσε κάποιος ανήσυχος άνθρωπος να σπαταλήσει όλη του την ζωή ανακαλύπτοντας και καταδεικνύοντας την πορεία αυτή του αίσχους. Εκατοντάδες χιλιάδες σελίδες έχουν γραφτεί από διανοητές, ερευνητές, επιστήμονες, δημοσιογράφους, απλούς πολίτες κ.ο.κ. για τις τακτικές που ακολουθούνται σε κάθε σχεδόν γωνιά του πλανήτη.

Ομως για εμάς δεν είναι αυτό το ζητούμενο και δεν είναι αυτό εδώ και πολλά χρόνια. Το ζητούμενο για εμάς, τώρα που φάνηκε ως αδιέξοδο το πείραμα του γραφειοκρατικού αιώνιου και χωρίς περαιτέρω κοινωνική εξέλιξη σοσιαλισμού είναι να οικοδομηθεί ένα νέο μοντέλο ζωής για την ανθρωπότητα, με κέντρο τον άνθρωπο και την άμεση κάλυψη των αναγκών του, με λειτουργική πραγματική ισότητα και φυσικά με λειτουργική πραγματική δημοκρατία. Και αυτό το μοντέλο, καθώς και την στρατηγική νίκης έναντι της φρικαλεότητας που εκφράζει το “δίπολο” το έχουμε εδώ και χρόνια έτοιμο. Ειναι σαφές ότι η ανθρωπότητα δεν είναι άμεσα έτοιμη να αχθεί στην τελική φάση του μοντέλου, όμως αυτό που μπορούμε όλοι να κάνουμε είναι να συμφωνήσουμε και να αρχίζουμε να εφαρμόζουμε τα αυτονόητα, τα πρώτα βήματα του σχεδίου, αυτά που θα κάνουν την ζωή μας άμεσα καλύτερη και πιο ανθρώπινη.

Πριν από λίγες μέρες επαναφέραμε στην επιφάνεια το σχέδιο για την “Ενωση των Ευρωπαϊκών Λαών” , ή αλλιώς για την πραγματική “Ευρώπη των Λαών”, να προσθέσουμε και των συνεργαζόμενων εθνών και κοινωνιών. Είναι για εμάς ένα σχέδιο κλειδί που έρχεται να προσθέσει έναν τρίτο πόλο που καταστρέφει το δίπολο. Το ζήτημα τώρα είναι να υπάρξει στην Ελλάδα και την Ευρώπη η “μαγιά” αυτή ανθρώπων που θα έχουν τον καθαρό στόχο μπροστά τους και όχι “ιδέες” και γενικόλογες τοποθετήσεις. Τα πράγματα γίνονται πολύ συγκεκριμένα. Επειδή στην χώρα μας, αλλά και στο εξωτερικό η ενημέρωση ελέγχεται πλήρως (όπως δυστυχώς και η “επανάσταση”), είναι σαφές ότι όλες οι νέες πολιτικές θα τύχουν σκόπιμης αγνόησης. Είναι πολύ σημαντικό όμως για εμάς και για όλη την Ελλάδα στην πορεία αυτή να υπάρξει μία αποφασιστική “μαγιά” που θα θέσει την σφραγίδα της δημιουργικότητας καθενός στο νέο μοντέλο και θα δράσει για την επικοινωνιακή του εξάπλωση. Να σκεφτείτε από τώρα ότι εάν ήμασταν εξαρτημένοι από συμφέροντα θα είχαμε άλλου είδους εξουσία και κοινωνικοπολιτική εξάπλωση.

Σύντομα θα σας ενημερώσουμε με επιστολή για τις κινήσεις, θα σας στείλουμε το κείμενο για την “Ενωση των Ευρωπαϊκών Λαών” και θα ζητήσουμε να μας απαντήσετε για το καταρχήν ενδιαφέρον σας στην συγκρότηση ομάδων-πυρήνων- δομών.

Προς το παρόν θα θέλαμε να κατανοήσετε την αναγκαιότητα της κίνησης, τι συμβαίνει και τι προσπαθούν να κάνουν να μας συμβαίνει (και μας συμβαίνει ήδη).

Για το “Λαϊκό Κίνημα”

Δημ. Καραμήτσας


Αρέσει σε %d bloggers: