Αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’ τα ξένα βήματα,

Nάμαστε έτοιμοι.Kάθε ώρα είναι η δικιά μας ώρα.

I. Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό, αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’ τα ξένα βήματα, αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.

Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια, Συνέχεια ανάγνωσης

Του Παναγιώτη Λαφαζάνη

ΘΕΛΕΤΕ ΤΟ ΕΥΡΩ; ΣΕΡΒΙΡΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ «ΕΥΡΩ-ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ» ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΕ!

Του Παναγιώτη  Λαφαζάνη

Για τους κυρίαρχους κύκλους της ΕΕ, το ζητούμενο της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ ήταν η διάσωση της ευρωζώνης και η σταθερότητα του ευρώ.

Στο όνομα τους επεβλήθη μια ΕΕ πολλών ταχυτήτων, η ευρωζώνη μετατράπηκε σε «δημοσιονομική φυλακή» με στόχους ισοσκελισμένους (!) και πλεονασματικούς (!) προϋπολογισμούς, χρέη που, για όλες τις χώρες, πρέπει να βρεθούν κάτω του 60% Συνέχεια ανάγνωσης

Η Ζάχαρη και η ελληνική τραγωδία στην Ένωση.

Η Ελλάδα δεν είναι η σουπερ οικονομία που θα μπορούσε να σταθεί έχοντας το ευρώ, το πιο σκληρό νόμισμα στο κόσμο σήμερα. Στο ευρώ μπήκαμε γιατί η γενιά που μας κυβερνά ζει την έντονη αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας και φοβάται. Μπήκε στο ευρώ  γιατί ήθελε να είναι στον σκληρό πυρήνα  της ΕΕ για να είναι ασφαλή τα σύνορα μας. Σήμερα φοβάται ότι αν βγει από το ευρώ θα της χιμήξει ο τούρκος.

Σε αυτό το μη οικονομικό πλαίσιο και έχοντας πάντα τον φόβο της απομόνωσης  και της μοναξιάς από την ΕΕ δεν διαπραγματευτήκαμε σοβαρά ποτέ και τίποτα. Ο  φόβος της απομόνωσης μας οδηγεί και σε δουλικά μνημόνια και σε εθνικές αυτοκτονίες. Μας οδηγεί σε αγορές οπλικών συστημάτων από εταίρους. Αυτούς τους εταίρους και συμμάχους  που θα έπρεπε να έχουν κόψει τα πόδια του Τούρκου. Και αυτή συνοπτικά είναι η Ιστορία της Ελλάδος από την πτώση της Χούντας.

Σαν αποτέλεσμα όλον αυτών η αγροτική μας χώρα καταστράφηκε και κάθε τι που παράγαμε  στην αρχή αυτού του δρόμου ξεκληρίστηκε. Σε όλους τους τομείς της οικονομίας μας υπεστήκαμε πανωλεθρίες πριν φτάσουμε στην σημερινή τραγική κατάσταση. Σε όλες αυτές τις στιγμές ο ρόλος της Ένωσης και ο φόβος της απομόνωσης ήταν καταλυτικός. Η Ελλάδα στην ΕΕ όταν πάντα μια μικρή και φοβισμένη χώρα.

Ας δούμε την Ζάχαρη όμως που είναι μια τραγική ιστορία και ας την δούμε ως παράδειγμα για όλα τα άλλα. Συνέχεια ανάγνωσης

Nέο Blog: το 23flevari.

Ένα blog στο οποίο συμμετέχουμε

http://23flevari.wordpress.com/

Η καταστροφή της οικονομίας είναι πλέον μη αναστρέψιμη.

Εννέα τρίμηνα κατά σειρά ύφεση είναι παγκόσμια πρωτιά.

Σε όλες τις κρίσεις ή στις χώρες που προσφεύγουν στο ΔΝΤ η ύφεση τραβά κατά μέσο όρο 5-6 συνεχόμενα τρίμηνα πριν περάσουμε στην ανάπτυξη. Μοναδική εξαίρεση η Ταϊλανδή την εποχή της κρίσεως στην ΝΑ Ασίας, οπού η διάρκειας της έφτασε στο σύνολο τα 8 συνεχόμενα τρίμηνα και φυσικά η τραγωδία τη Αργεντινής την οποία δεν την μετράμε.

Στην περίπτωση της χώρας μας εξελίσσεται ένα πρωτοφανές πείραμα εσωτερικής υποτίμησης το οποίο έχει σπάσει τα κοντέρ με 9 συνεχόμενα τρίμηνα ύφεσης.  Μάλιστα το 4ο τρίμηνο του 2010 είναι το χειρότερο έως τώρα με 6,6%,  πράγμα που δείχνει ότι μπροστά μας είναι ακόμη αρκετά τρίμηνα ύφεσης. Τα πάντα δείχνουν ότι από την τραγωδία της Ελλάδος θα διδάσκονται οι μελλοντικοί φοιτητές οικονομικών.

Περιττό να ειπωθεί ότι η καταστροφή της οικονομίας είναι πλέον μη αναστρέψιμη.  Αν συνεχίσουμε να αναζητούμε για χρόνια να θα φτάσουμε στο πάτο του βαρελιού θα φτάσουμε και θα δούμε ότι το βαρέλι συρρικνώθηκε και απόμεινε κουβάς ή ακόμη χειροτέρα… ποτήρι.

Και δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσει αυτό όσο παραμένουμε στο ίδιο δρόμο του μνημονίου και της τρόικας. Η μοναδική πιθανότητα σωτηρίας είναι πλέον η στάση πληρωμών και αναδιαπραγμάτευση ή  εναλλακτικά η σωτήρια έξοδος από το ευρώ που έπρεπε να είχε γίνει χθες.

Η Πατρική Διδασκαλία (πρωτότυπο)

όλο το κείμενο  απο το πρωτότυπο και πιο ευαανάγνωστο εδώ:

Πατρική διδασκαλία

[Ανωνύμως]

Πλήρες Κείμενο: [PDF]

Απόn Πανεπιστήμιο Πατρών – Κοσμόπολις

Οι Οξυρρύγχειοι Πάπυροι.

Γιάννη καλησπέρα. Σου στέλνω ένα απόσπασμα των οξυρρύγχειων παπύρων. Πιστεύω πως αξίζει να διαβαστούν. Βασιλειάδης Αντώνης

Τα παρακάτω είναι αποσπάσματα αλληλογραφίας του Ρωμαίου συγκλητικού Μενένιου Άπιου , στον φίλο του Ατίλιο Νάβιο , ο οποίος τον διαδέχεται στην διακυβέρνηση της Αχαίας και τον συμβουλεύει για το πώς μπορεί να χειριστεί τους Έλληνες.
Οι πάπυροι βρέθηκαν στην τοποθεσία Οξύρρυγχος , εξ ου και το όνομα του τίτλου.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΡΩΤΟ
… κερδίσαμε αγαπημένε Ατίλιε τον κόσμο με τις λεγεώνες μας , αλλα θα μπορέσουμε να τον κρατήσουμε μονάχα με την πολιτική τάξη που θα του προσφέρουμε. Συνέχεια ανάγνωσης

Κύριοι Χαλαρώστε… Χρεοκοπήσαμε!

Οι προηγούμενες εμπειρίες μας από χρεοκοπίες ανάγονται στην εποχή του Χ Τρικούπη και στο «δυστυχώς πτωχεύσαμε».  Ταυτόχρονα έχουμε στο μυαλό μας την Αργεντινή. Με αυτές τις  εικόνες κατά νου, μας είναι αδύνατον να αντιληφτούμε ότι σήμερα η χρεοκοπία σε μια χώρα ζώνης του Ευρώ θα είναι πολύ διαφορετική. Μας είναι αδύνατον τελικά να αντιληφτούμε ότι έχουμε χρεοκοπήσει.

Μη δυνάμενοι να το αντιληφτούμε, αδυνατούμε να αναπροσαρμόσουμε την πολιτική μας και να βρεθούμε μπροστά από τους κερδοσκόπους.

Η αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας βρίσκεται στο αντιλαμβανόμαστε την κερδοσκοπία ως την  αιτία της ανόδου του σπρεντ.

Για όλο τον υπόλοιπο κόσμο όμως η κερδοσκοπία  και η άνοδος του σπρεντ είναι το αποτέλεσμα της χρεοκοπίας μας.

Το πενταετές κοινοπρακτικό δάνειο το δεχθήκαμε ως  ανάσα εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία. Για όλο τον υπόλοιπο κόσμο όμως ήταν μια πρόσκληση σε φαγοπότι. Ένα εισιτήριο εισόδου στο τραπέζι όπου τρώνε το πτώμα μας.

Έτσι και  ανακοίνωση του νέου δανείου για τον Φεβρουάριο για εμάς ήταν «ευκαιρία»  ενώ για όλους τους άλλους είναι άλλη μια πρόσκληση σε ένα νέο αιματοβαμμένο πάρτι.

Η Ελληνική κυβέρνηση  ως συνήθως ξαναβρίσκεται πίσω από την πραγματικότητα και δεν αντιδρά σωστά. Με το που έγινε αυτό αντιληπτό από τις αγορές αυτό -περίπου αρχές Δεκεμβρίου- και κάθε  εβδομάδα από τότε τα πράγματα  χειροτερεύουν. Κάθε εβδομάδα που δεν αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε χρεοκοπήσει τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα καθώς ολοένα και περισσότεροι γύπες θα μαζεύονται στο κουφάρι μας.

Είμαστε στο σημείο που κάθε δήλωση ή μη δήλωση, κάθε ενέργεια ή παράληψη, κάθε παραπολιτικό σε κάποια εφημερίδα της πλάκας, κάθε δήλωση αξιωματούχου ακόμη και από την εσωτερική Μογγολία, λειτουργεί ως πρόσχημα για να ανεβάζει το επιτόκιο δανεισμού. Ταυτοχρονα  μας κοιμίζει καθώς θεωρούμε ότι φταίει η δήλωση. Οι αγορές  όμως βρίσκονται στην φάση που έχουν μυριστεί την χρεοκοπία μας,  έχουν μυριστεί ότι δεν την έχουμε «ψυλαστεί»,  και τρέχουν να προλάβουν να αρπάξουν ότι μπορούν πριν αυτή να γίνει αντιληπτή από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Η κατάσταση είναι τόσο τραγική και η ανικανότητα τόσο εγκληματική που όταν οι Ευρωπαίοι κάνουν ένα βήμα προς τα εδώ  εμείς βγαίνουμε και φωνάζουμε ότι δεν θέλουμε βοήθεια και θα τα καταφέρουμε.

Το μόνο που καταφέραμε όμως είναι να μοιράζουμε λεφτά στους κερδοσκόπους.

Ας αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και ας αποδεχτούμε ότι χρεοκοπήσαμε.

Βήμα 1: Ας κάτσουμε πίσω και ας Χαλαρώσουμε…! Ας καπνίσουμε ένα τσιγάρο.

Βήμα 2: Ας προχωρήσουμε σε αίτημα συνδρομής από τους εταίρους μας στην ΕΕ με όποιους όρους αυτοί βάζουν. Ας τους θυμίσουμε ότι εναλλακτικά «ευρωζώνη τέλος» και εμείς πάμε ΔΝΤ.  Ας τους δείξουμε την Ισπανία και την Πορτογαλία που παίρνουν σειρά πίσω μας.

Και με αυτό τον τρόπο ας σώσουμε οτιδήποτε εάν σώζεται.

Εκτιμώ ότι η ΕΕ φοβούμενη την επέκταση ενός  «ντόμινο» και την γενικότερη αποσταθεροποίηση θα συνδράμει είτε με ομολογά είτε με ρευστό  είτε κάπως και η κρίση θα λήξει. Βεβαίως πρέπει να ειπωθεί ότι έτσι ο Γιώργος Παπανδρέου θα υποβιβαστεί σε Νομάρχη της ΕΕ,  ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου σε ταμία και ο Φ. Σαχινίδης σε κλητήρα. Αλλά ας είναι, είχαν τον χρόνο και τον έχασαν Ας πρόσεχαν. Τώρα κάποιοι πρέπει να πληρώσουν το μάρμαρο..

Ας ειπωθεί ακόμη ότι κάθε καθυστέρηση -καθώς αφήνει τους κερδοσκόπους να τρώνε ότι έχει απομείνει- είναι ολέθρια για την σημερινή Ελλάδα αλλά και για τα παιδιά μας. Κάθε καθυστέρηση είναι ολέθρια για το ευρώ και τις Αγορές.

Και εδώ υπάρχει ένα κοινό συμφέρον με την ΕΕ. Αν αντιληφτούμε την πραγματικότητα, αν σοβαρευτούμε ίσως να το διατυπώσουμε σωστά και εγκαίρως.

Η ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ: Ιστορικά στοιχεία!

Ιστορικά στοιχεία, παραλληλισμοί, οι αιτίες της κρίσης, η μεγάλη ύφεση, η υπερχρέωση, η στάση πληρωμών, τα καταναγκαστικά μέτρα της κυβέρνησης και τα αποτελέσματα τους

Θεωρώντας ότι η κρίση της Αργεντινής, η οποία κατέληξε στη χρεοκοπία της (ένα κράτος, αντίθετα με τους ισχυρισμούς πολλών, μπορεί κάλλιστα να χρεοκοπήσει, ακόμη και σήμερα – όχι όμως να σταματήσει να λειτουργεί), είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων ετών, καθώς επίσης ότι, η συγκεκριμένη χώρα έχει αρκετές ομοιότητες με τη δική μας, αλλά και με τα υπόλοιπα κράτη του «Ευρωπαϊκού Νότου» («αποικήθηκε» κυρίως από Ιταλούς και Ισπανούς), κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε αναλυτικά, έτσι ώστε να αξιοποιήσουμε «έγκαιρα» την εμπειρία της – χωρίς να «υποχρεωθούμε» στα ίδια λάθη.

Χρησιμοποιούμε σκόπιμα τον πληθυντικό επειδή έχουμε την άποψη ότι, δεν κινδυνεύει μόνο η Ελλάδα να οδηγηθεί σε τέτοιου είδους «περιπέτειες», αλλά πολλές άλλες χώρες της Ε.Ε. (οι Η.Π.Α. επίσης), οι οποίες έχουν σαν κοινό «παρανομαστή» τους την υπερχρέωση – τις υπερβολικές δηλαδή υποχρεώσεις τόσο του ιδιωτικού, όσο και του δημόσιου τομέα τους, τις οποίες «συσσώρευσαν» αφειδώς τα τελευταία 30 χρόνια. Η υπερχρέωση αυτή εξασφάλισε την άνευ προηγουμένου ανάπτυξη των Οικονομιών όλων των δυτικών χωρών, σε επίπεδα όμως αρκετά υψηλότερα από τα ανώτατα δυνατά και επομένως μη διατηρήσιμα

Συνοπτικά, η οικονομική κρίση της Αργεντινής Συνέχεια ανάγνωσης

Όλοι οι θεοί μαζί μας

Αυτό το Blog ξεκινά την διαδρομή στην Blogοσφαιρα με σκοπό να αποτελέσει ηλεκτρονικός τόπος συνάντησης ανθρώπων με άποψη.Ο συγγραφέας  (εγώ δηλαδή ) έχει σκοπό να καταγράφει τις σκέψεις του. Αποποιούμενος  κάθε νομική ή άλλη ευθύνη των πράξεων , των ενεργειών  ή των σκέψεων …! 

Ξεκινώ με αυτό πρώτο Post  οπού σας μεταφέρω τις ευχές  μου.

Όλοι οι θεοί μαζί μας .